مسعود سعد سلمان – رباعیات ۶

-------- ‍‍‍{ ✿❀✿ } --------
════════════════
خون در تن من که اصل نیروست ، نماند
وآن اصل که طبع و دیده را خوست ، نماند

بر من به جز از نام تو ای دوست ! نماند
چون چنگ توام به جز رگ و پوست نماند

────────────────
دیدار تو از نعمت دو جهان خوش‌تر
وز عمر ،‌ وصال تو فراوان خوش‌تر

من عشق تو ، ای عشق تو از جان خوش‌تر !
پنهان دارم که عشق پنهان خوش‌تر

────────────────
زاندیشه‌ی هجران و ز نادیدن یار
دل خون شد و دیده خون همی گرید زار

گویم ز غم فراق ، روزی صد بار
کاین عشق چه آفت است یا رب ؟! زنهار

────────────────
پیوست فلک با من پیکار دگر
از یک غارم کشید در غار دگر

ای بر طاعت ز خلق در کار دگر !
بنمای مرا جهان به یک بار دگر

────────────────
در عشق تو همچو ابر می‌گریم زار
وز درد ، چو برگ زرد دارم رخسار

از زردی روی و گریه ای طُرفه نگار !
در روی ، خزان دارم و در دیده بهار !

═══════ * ═══════
❖ #مسعود_سعد_سلمان

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.