هنوز هم این پول است که برنده انتخابات می شود


             هنوز هم این پول است که برنده انتخابات می شود

 Image result for The Leaderless Revolution: How Ordinary People Will Take Power and Change Politics in the 21st Century Carne Ross
  خلاصه وترجمه کتاب: هنوز هم این پول است که برنده انتخابات می شود

"کتاب "انقلاب بدون رهبر " توسط کارن راس، دیپلمات سابق انگلیسی،به عنوان بخشی از مجموعه ی رویکرد شناختی وآگاهی عمیق  در درک  واقعی از اصطلاح دمکراسی جهانی   منتشر شده است،  که  انتقاد تند فراوانی را بر رژیم های علی الظاهر دموکراتیک غربی وآمریکا وارد کرده است. او مفصلاً تشریح می کند:  که انحصار قدرت بعنوان ویژگی  دیکتاتوری های فردی در نظام های دموکراتیک  غربی کاملاً مشهود است. ".
این دیپلمات کهنه  کار با ذکر نمونه هائی  توضیح می دهد : "در ایالات متحده، لابی شرکت ها به لحاظ عددی نسبت به قانونگذاران برتر هستند،گروه های فشار برای لابی گری ،کارمی کنند" "گاهی اوقات قوانین فقط  با ایجاد برتری احزاب سیاسی در جمع آوری حق امتیاز برای شرکت ها وضع شده ودرمقابل شرکت ها سخاوتمندانه با تمام احزاب، به معامله مشغولندآنها به منظور حفظ منافع خود، صرف نظر از اینکه حزب حاکم،کدام طرف است از این روند بشدت مراقبت می کنند".
 
نویسنده ادامه می دهد که  واقعیت همین است "هنوز هم پول  است که برنده انتخابات می شود و شرکت های بزرگ همچنان بخش عمده ای از این هزینه را با وجوه  تقدیمی را برعهده دارند". نویسنده پس از بازنویسی وبازخوانی تعدادی از وقایع، نتیجه می گیرد که کسانی که در نظام های دموکراتیک حکومت می کنند، نخبگان صاحب امتیاز  " هستند و هرگز موسسات نظامهای  دموکراتیک خودشان اصلاح نخواهند کرد ...
آنچه که اکنون   مورد نیاز است دنبال کردن یک رویکرد کاملا جدید برای برخورد با اینگونه اموراست . ما نباید منتظر ظهور تغییرات از سیاستمداران غیرقابل اعتماد در اتاق های دور از دسترس باشیم  این موسسات نمی توانند خودشان را اصلاح کنند"ما باید این واقعیت دردناک را تائید کنیم که ما دیگر نمی توانیم روی برنامه های اینگونه دولت برای حل مشکلات ریشه دار قابل حل از تغییرات آب و هوایی تا به بیگانگی اجتماعی تکیه کنیم. ما باید از خودمان خواستار اقدامات ضروری شویم".
 
  ایده این کتاب از کجا آمده است؟

نویسنده پاسخ می دهد: "این کتاب متضمن نوع جدیدی از سیاست است که از رحم ناامیدی مطلق من به دولت به اصطلاح دموکراتیک  است که من قبلا در بعنوان دیپلمات  انگلیسی خدمت کرده بودم پدیدار شد . آنجا بود که متوجه شدم که دولت می تواند به دروگوئی در جدی ترین مسئولیت هایش پرداخته ودر حالت   جنگ قرار بگیرد. قبل از حمله آمریكایی-انگلیسی در سال 2003  به عراق  چیزی كه برایم بسیار ترسناک بود این بود و من شاهدش  بودم :آشکارا  دولت کشورم  و همكارانم  در مورد تهدید مطرح شده ازسوی عراق دروغ می گویند   ".
  "این بدترین چیزی است که من سالها به عنوان یک دیپلمات تجربه کرده ام: من معنی بی کفایتی  و ازبین رفتن ایمان عمیقم  به صداقت دولت کشورم را از نزدیک لمس کردم درست در خط اول درگیری وزارت خارجه انگلستان با سایر نقاط جهان،  توانستم به طور مستقیم بهانه تراشی برای زمینه سازی در ادعاها ی دولتم را  و نقش تصعنی حکومت کشورم را در برخورد با آن ها  بازی می کند، بعینه لمس کنم. ".
نویسنده به شدت از رفتار سیاستمداران، نخبگان سیاسی و احزاب سیاسی که منافع خود را به عنوان بخشی از توافق با همپیمانان  خودکه  در شرکت های بزرگ، بازرگانان و امور مالی فعالیت می کنند، اظهار تنفر می کند.ومی نویسد : این رویه    منجر به بی ثباتی وبی اعتمادی به کل سیستم  دموکراتیک شده و نیاز به تغییر سیستم جایگزین، بشدت احساس می شود.
  "لذا سود بردندگان ازشرایط موجود و ذینفعان از سیستم فعلی، حامیان استبداد و دیکتاتوری، یا حاکمیت نخبگان صاحب امتیازهمانطور که در مدل غربی غالب  ، آنها در ابتدا   با تمسخر، و پس از آن برای محکوم کردن  جایگزین سیستم خود مرتب ودائما پروژه خاص وجدیدی  را فعال می کنند تا رفتار وگفتار و فکر مردم را به آنها مشغول کنند  و شهروندان  فرصت  گفت و گو و حل و فصل مسائل عمومی مشترک خود را نداشته باشند. ". وآنها خود تصمیم بنفع خود وعلیه شهروندان را بنام منتخبین مردم می گیرند که در عمل بنام دموکراسی تمام می شود.
دراین پروسه "ایده کلیدی سوم، "انسجام و بحث" است  یک ایده ساده برای تصمیم گیری بهتر  زمانی شکل می گیرد  که آن فکر  به نفع افراد تاثیر گذار طراحی شده است. که در مدل غربی؛ "دموکراسی نمایشی"  به نمایندگی از آن می پردازد ، و معتقد به این ایده   سیاستمداران ظاهراً  انتخاب شده توسط ما باید با مذاکره بین منافع  به رقابت برای دستیابی به سازش لازم برای ایجاد اجماع و برنامه ریزی موفق شوند ،که امروز در واشنگتن، به وضوح  شیوه دردناک  آن گسترش  یافته است و در حال وقوع است یعنی  توافق سیاسی در موردفروپاشی   دموکراسی اجتماعی در اروپا  فعال می شود. ". 
در ادامه نویسنده ایده های قبلی خود را توضیح داد ه با ضرب نمونه هایی واقع بینانه، با استناد به آنچه اتفاق افتاده است "در برزیل، انگلیس و نیواورلانز، ظهور یک راه بهتر برای حل و فصل مسائل    نه از طریق اینترنت، نه از طریق  مشابه آن)،که  شبیه به دموکراسی در اولین و خالص ترین روز خود است حضور فعال مردمی درصحنه ی تصمیم گیری، دیدارونشست  مردم با هم، نه در اتاق "چت"  برای تصمیم گیری در رای دادن به دیگران بلکه برای تصمیم گیری  در مدیریت شهری و یا در مقابل  لابی  پارلمان و یا شوراهای مردمی که تنها بفکر خودشان و تجدید دوره ی قدرتشان هستند، این گزینه دموکراتیک بر اساس مبانی  شناخته شده بر " مشارکت " مبارزه ی منفی آشنای  دیرین فوق العاده استوار است "..
یعنی،" پایگاه اجتماعی "حل و فصل مسائل مربوط به اقتدارطلبی فردی وحزبی، که می خواهد قرارداد اجتماعی را فسخ کند و با جدایی از مهم ترین تصمیمات   شهروندان همچنان دور ومحور باشند،  برای غلبه بر این بحران، که یک بحران شخصی از یک طرف و از سوی دیگر بحرانی سیاسی است، باید تلاش کرد با امری   بنیادین، یعنی بازگشت به پایگاه اجتماعی و برگشت حقوق عامه دنبال شود .. تجربه انقلاب های عربی که توسط ضربات ضد انقلاب و تحریک  شرکت های بزرگ، صاحبان کسب و کار و دخالت صندوق ها ی پول در صحنه سیاسی بود که جنبش مردمی ازسوی  کشورهای دموکراتیک لغو شده و ضربه خورده ومنحرف شدکه این مفهوم را آشکارمی کند ،زیرا آن نتیجه ی بد بدلیل فقدان همین زمینه پایگاه فعال اجتماعی وغافل شدن از آن بود ...
تهیه وترجمه : نجوای کنگان
منبع:

The Leaderless Revolution: How Ordinary People Will Take Power and Change Politics in the 21st Century

by
 
 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.